Diccionario castellano con las voces de ciencias y artes

Esteban de Terreros y Pando · 1786-1793

Mio

tomo 2 · página 590 · ver la página del original

MIO, MIA, pron, posesiv. que se aplica á la primera persona. Fr. Mien, ienne. Lat. Meus, ea. It. Mio, mia. En Castilla se dice, mio, y mia, cuando no se añade despues la cosa poseida. v. gr. Cuyo es este libro, estampa, mio, mia; pero si se añade se dice mi, v. g. mi padre, mi madre, y tambien si se pospone á la cosa, v. gr. Estos relojes son mios, estas cosas son mias, Padre mio, madre mia. Mio, MIos, se dice tambien como subst. y es lo mismo que lo que me toca, ó pertenece. Fr. Le mien, ce, qui est á moi. Lat. Meum, mea bona. It. Il mio: Lo mio es todo lo que está á este lado.

ES MUI MIO, lo mismo que mui amigo mio. Fr. Il est tres mien, tout à moi. Lat. Mibi conjunctissimus.

SOI MIO, lo mismo, soi libre, dueño de mí mismo. Fr. Je sui á moi, libre. Lat. Sum mei juris.

HACER ALGO MIO, adquirirlo, ganarlo. V. Lat. Meum aliquid facere.

LO MIO MIO, Y LO TUYO DE ENTRAMBOS. Lat. Quae mea sunt mibi, quae tua nostra simul. Mio, lo mismo que Miz. V. Mios, &c. pl. de mio. Fr. Mi. Lat. Mei, &c. Dícese tambien de aquellas cosas que nos tocan, ó dependen de nosotros. Fr. Miens, &c. Lat. Mei. It. Miei; Yo quiero que todos los mios sean felices.

la historia de «mio», de obra en obra →

abrir en el lector · buscarla en todos los diccionarios · los datos de la obra

El texto de Terreros (1786-1793) es de dominio público. El troceado, esta página y sus datos son CC BY 4.0, Karb and Sil. Cítese: «Mio», en Esteban de Terreros y Pando, Diccionario castellano con las voces de ciencias y artes (1786-1793), Biblioteca Wordkers, https://biblioteca.wordkers.com/d/terreros/mio.