Roque Barcia · 1880-1883
Antecedente
página 334 · ver la página del original
Antecedente. Participio activo de anteceder. Lo que antecede.) Masculino.
Accion, dicho ó circunstancia anterior, que sirve para juzgar hechos posteriores. Gramática. El sustantivo al cual hacen referencia los relativos que, quien, etc. || Lógica. La primera proposicion de un entimema ó de un argumento que tiene dos proposiciones. ] Aritmética y geometría. El primer término de una razon que se compara con el segundo, llamado consecuente.
ETIMOLOGÍA. Latin antécẽdens, entis, participio de presente de antécẽdère, anteceder: catalan, antecedent; provenzal, anteceden; francés, entécédent; italiano, antecedente.
SINONIMIA. Antecedente, anterior, precédente. Antecedente es lo que está colocado ántes, anterior es lo que ha sucedido ó existido ántes; precedente lo que está colocado ó ha existido ó sucedido inmediatamente ántes de lo actual. Las doctrinas ó proposiciones de que se sacan consecuencias, son antecedentes. Los hechos que han preparado una calamidad, son anteriores. El capítulo precedente es el primero con respecto al segundo; pero no con respecto al tercero ó al cuarto. (Mora.)
la historia de «antecedente», de obra en obra →
← AntecedenciaAntecedentemente →
abrir en el lector · buscarla en todos los diccionarios · los datos de la obra